Հրաչյա Բոյաջյանը 2024 թվականի հուլիսի 10-ին վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է հայ փոքրամասնության ներկայացուցիչ Կառավարության և ազգային ու էթնիկ փոքրամասնությունների համատեղ հանձնաժողովում։ Այս հանձնաժողովը ծառայում է որպես Լեհաստանի Հանրապետության վարչապետի խորհրդատվական մարմին և աջակցում է կառավարության քաղաքականությանը ազգային և էթնիկ փոքրամասնությունների նկատմամբ։
Հրաչյա Բոյաջյանը հանդիսանում է Հայաստանի Հանրապետության պատվավոր հյուպատոսը Լեհաստանում, ինչպես նաև Լեհա-Հայկական հասարակական կոմիտեի նախագահը։ Երկու տասնամյակ շարունակ նա ակտիվորեն գործում է լեհաստանաբնակ հայկական փոքրամասնության օգտին՝ հետևողականորեն տարածելով Հայաստանի մշակույթը և ամրապնդելով հայ-լեհական հարաբերությունները։ Իր գործունեության շրջանակում նախաձեռնել և կազմակերպել է մի շարք կարևոր հասարակական-մշակութային միջոցառումներ, ինչպիսիք են՝ Գլիվիցե քաղաքում Հայկական մշակույթի օրերը (2005), Հայաստանում Առաքելական Եկեղեցու գրանցումը Լեհաստանում (2010), Շաբաթօրյա հայկական դպրոցի հիմնումը Զաբժե քաղաքում (2013), Հայկական համայնքների համապոլսային հանդիպումը (2016), պարբերական Հայկական մշակույթի փառատոնը (սկսած 2022 թվականից) և առաջին ամբողջությամբ երկլեզու (լեհերեն-հայերեն) եռամսյակային «Մունետիկ» հանդեսի հրատարակումը (սկսած 2023 թվականից)։ Նրա ջանքերով Երևանում և Զաբժեում տեղադրվել են հայ-լեհական բարեկամությանը նվիրված հուշարձաններ, ինչպես նաև Զաբժեում օծվել է վերջին երեք հարյուր տարիների ընթացքում առաջին Առաքելական Հայ Եկեղեցու տաճարը Լեհաստանում։ 2023 թվականին Հրաչյա Բոյաջյանը Վավելի տաճարում կազմակերպել է էկումենիկ աղոթք՝ կաթոլիկ եկեղեցու և Հայ Առաքելական Եկեղեցու ներկայացուցիչների մասնակցությամբ։ Նրա գործունեությունը ներառում է նաև հայագիտության գիտական ուսումնասիրությունների աջակցություն։ 2025 թվականին, նրա ջանքերով, Պոզնանի Ադամ Միցկևիչի անվան համալսարանում ստեղծվել է Մխիթար Գոշի անվան կենտրոն, որտեղ կանցկացվեն հետբուհական ուսուցման ծրագրեր հայկական լեզվի և մշակույթի ուղղությամբ։
Բոյաջանի աշխատանքը նշանակալի ներդրում է ունեցել միջմշակութային երկխոսության զարգացման, հայկական մշակութային ժառանգության պահպանման, Լեհաստանում հայ փոքրամասնության անունից գործունեության և լեհ-հայ հարաբերությունների խորացման գործում: Նա բազմիցս պարգևատրվել է իր աշխատանքի համար, այդ թվում՝ Անկախության վերականգնման հարյուրամյակի մեդալով (2022), «Սիլեզիայի վոյևոդությանը մատուցած ծառայությունների համար» պատվո ոսկե մեդալով (2022) և Ամենայն հայոց կաթողիկոս Գարեգին II-ի կողմից շնորհված Սուրբ Ներսես Շնորհալու շքանշանով (2023):
